Imieniny:
Cypriana, Emanueli, Władysława

Pomoc Społeczna

Kryterium dochodowe

Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2.1. ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004r.)

Art. 3.1. Pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka.

Pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom, na zasadach określonych w ustawie o pomocy społecznej, w szczególności z powodu:
1. ubóstwa
2. sieroctwa
3. bezdomności
4. bezrobocia
5. niepełnosprawności
6. długotrwałej lub ciężkiej choroby
7. przemocy w rodzinie
8. potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi
9. potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności
10. bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych
11. braku umiejętności w przystosowaniu do życia młodzieży opuszczającej placówki opiekuńczo-wychowawcze
12. trudności w integracji osób, które otrzymały status uchodźcy
13. trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego
14. alkoholizmu lub narkomanii
15. zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej
16. klęski żywiołowej lub ekologicznej

Prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobom i rodzinom w przypadku występowania jednej z powyższych okoliczności, a których miesięczny dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kryterium dochodowego, określonego w art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej:
• osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 634 zł,
• osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 514 zł,

Czyli:
dla rodziny dwuosobowej kryterium dochodowe wynosi 2 x 514 zł = 1 028 zł.
dla rodziny trzyosobowej kryterium dochodowe wnosi 3 x 514zł = 1 542 zł

* Przy ustalaniu kryterium dochodowego uprawniającego do świadczeń pieniężnych pomocy społecznej brane są pod uwagę dochody osoby zainteresowanej i jej rodziny za miesiąc poprzedzający złożenie wniosku.
* Osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń z pomocy społecznej.
* W razie wystąpienia rażących dysproporcji między udokumentowaną wysokością dochodu, a rzeczywistą sytuacją majątkową stwierdzoną przez pracownika socjalnego, kierownik ośrodka pomocy społecznej może odmówić przyznania świadczeń z pomocy społecznej.
* Brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymywanie jego postanowień, nieuzasadniona odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną, mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej.
* Korzystający ze świadczeń pieniężnych pomocy społecznej ma obowiązek niezwłocznie poinformować Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej o każdej zmianie jego sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej, która wiąże się z pod¬stawą do przyznania świadczeń.
* Świadczenia nienależnie pobrane podlegają zwrotowi niezależnie od dochodu rodziny.
Wymagane dokumenty
Osoba ubiegająca się o świadczenia z pomocy społecznej jest zobowiązana do złożenia stosownych dokumentów (na podstawie których, pracownik socjalny ustala jej sytuację osobistą, zawodową, zdrowotną, rodzinną i majątkową):
1. Dowodu osobistego
2. Zaświadczenia pracodawcy o wysokości wynagrodzenia z tytułu zatrudnienia, zawierającego informacje o wysokości potrąconej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie zdrowotne, składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe w części finansowanej przez ubezpieczonego oraz składki na ubezpieczenie chorobowe – druki zaświadczenia wydają pracownicy socjalni
3. Decyzji organu rentowego przyznającej rentę lub emeryturę z ubezpieczenia społecznego lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydanego przez zespół do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności
4. Dowodu otrzymania renty lub emerytury
5. orzeczenia o ustaleniu stopnia niepełnosprawności
6. Zaświadczenia urzędu gminy o powierzchni gospodarstwa rolnego w hektarach przeliczeniowych
7. Zaświadczenia o pobieraniu nauki w gimnazjum, szkole ponadgimnazjalnej, szkole ponadpodstawowej lub szkoły wyższej
8. Zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy o uznaniu lub odmowie uznania za osobę bezrobotną, utracie statusu osoby bezrobotnej, o przyznaniu, odmowie przyznania, wstrzymaniu, wznowieniu wypłaty oraz utracie lub pozbawieniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych, dodatku szkoleniowego, stypendium, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego albo zaświadczenia o pozostawaniu w ewidencji bezrobotnych i innych osób poszukujących pracy
9. Zaświadczenia o wysokości dochodu osiąganego z prowadzonej działalności gospodarczej, zawierającego informacje o wysokości potrąconej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz składek na ubezpieczenia: emerytalne, rentowe i chorobowe
10. Zaświadczenia Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego potwierdzającego zobowiązanie do opłacania składki na ubezpieczenie społeczne rolników (dowód opłacania składki w KRUS)
11. zaświadczenia lekarskiego, rachunków za leki, czy też inne z którego wynika, że leczenie jest kosztowne
12. rachunki za opłaty związane z utrzymaniem mieszkania
13. inne dokumenty mogące mieć wpływ na formy pomocy określone przez pracownika socjalnego (np. postanowienie Sądowe, nakaz eksmisji, stan zadłużenia itp.)

Tryb udzielania pomocy społecznej

Etap I - Zgłoszenie wniosku o pomoc
ETAP II - Sporządzenie wywiadu środowiskowego i planu pomocy
ETAP III - Sporządzenie decyzji i wydanie jej osobie ubiegającej się o pomoc społeczną


Etap I - Zgłoszenie wniosku o pomoc

Osoba ubiegająca się o pomoc jest zobowiązana do osobistego, pisemnego lub telefonicznego zgłoszenia się o pomoc do pracownika socjalnego (zgłoszenie może nastąpić z urzędu lub może go dokonać przedstawiciel ustawowy lub inna osoba za zgodą ubiegającego się o pomoc). Ośrodek Pomocy Społecznej przyjmuje także wszelkie zgłoszenia od osób, instytucji i organizacji społecznych, dotyczące konieczności udzielania pomocy każdej osobie lub rodzinie na terenie gminy Brzeszcze, znajdującej się w trudnej sytuacji życiowej i niezdolnej do samodzielnego zaspokajania potrzeb lub rozwiązywania trudnych sytuacji życiowych.

ETAP II - Sporządzenie wywiadu środowiskowego i planu pomocy

Rozeznanie przez pracownika socjalnego sytuacji materialnej, osobistej i rodzinnej osoby ubiegającej się o pomoc społeczną, na podstawie wywiadu środowiskowego, przeprowadzonego w miejscu zamieszkania klienta oraz wspólne (pracownik socjalny z osobą lub rodziną) opracowanie planu pomocy. Ustalenia mogą zostać zawarte w kontrakcie socjalnym. Brak zgody na przeprowadzenie wywiadu jest równoznaczny z rezygnacją z pomocy społecznej. Osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są zobowiązane do współudziału w rozwiązaniu ich trudnej sytuacji życiowej. Wywiad środowiskowy przeprowadza się w ciągu 14 dni od daty wszczęcia postępowania, a w sprawach pilnych w terminie 2 dni. Strona występująca o pomoc powinna zgromadzić dokumenty stanowiące podstawę ustalenia jej danych personalnych, sytuacji zawodowej, zdrowotnej, rodzinnej i materialnej. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy mogą zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej.

Kontrakt socjalny
Kontrakt socjalny to pisemna umowa zawarta z osobą ubiegającą się o pomoc, określająca uprawnienia i zobowiązania stron umowy (klienta i pracownika socjalnego). Zawarcie kontraktu socjalnego ma na celu określenie zasad współdziałania w rozwiązywaniu problemów osoby lub rodziny, która znalazła się w trudnej sytuacji życiowej, z uwzględnieniem możliwości wykorzystania zasobów tej osoby oraz środowiska lokalnego. Odmowa zawarcia kontraktu socjalnego lub niedotrzymania jego postanowień może stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymanie świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej.

ETAP III - Sporządzenie decyzji i wydanie jej osobie ubiegającej się o pomoc społeczną

Świadczenia z pomocy społecznej przyznawane są w formie decyzji. Wszystkie decyzje o przyznaniu pomocy oraz odmowie przyznania pomocy, wydawane są w formie pisemnej. Wyjątek stanowią świadczenia w postaci pracy socjalnej, ponieważ pomoc ta udzielana jest bez konieczności wydawania decyzji. Stronom przysługuje prawo odwołania od decyzji, w ciągu 14 dni od daty jej otrzymania. Odwołania należy kierować na piśmie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za pośrednictwem Ośrodka Pomocy Społecznej.

 

Pomoc instytucjonalna


Na wniosek osoby zainteresowanej, a w przypadku osoby ubezwłasnowolnionej - przedstawiciela ustawo¬wego, pracownik socjalny Ośrodka Pomocy Społecznej przeprowadza wywiad środowi¬skowy w miejscu zamieszkania wnioskodawcy. Na podstawie wywiadu przeprowadza się ocenę sytuacji bytowej osoby i wnioskuje o ewentualne umieszczenie w domu pomocy społecznej. Jeśli wskazanym jest umieszczenie osoby w DPS gromadzona jest niezbędna dokumentacja, w tym przeprowadzenie wywiadów alimentacyj¬nych u najbliższej rodziny (która na podstawie aktualnych przepisów zobowiązana jest do ponoszenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej).
Po zebraniu kompletu dokumentów Kierownik ośrodka wydaje decyzje o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej.
Następnie całość dokumentacji przekazuje do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie, który wydaje decyzję o umieszczeniu osoby w domu pomocy społecznej lub w razie niemożności umieszczenia z powodu braku wolnych miejsc powiada-mia o wpisaniu na listę oczekujących wraz z podaniem przewidywanego terminu oczekiwania na przyjęcie do DPS.

 

Poradnictwo


Ośrodki pomocy społecznej oferują osobą i rodzinom pomoc w formie pracy socjalnej, poradnictwa specjalistycznego w szczególności prawnego, psychologicznego, pedagogicznego. Pracownik socjalny może udzielić również pomocy w załatwianiu spraw urzędowych i innych ważnych spraw bytowych oraz w utrzymaniu kontaktów z otoczeniem. Pomocy w formie pracy socjalnej udziela się bez względu na kryteria dochodowe określone w ustawie o pomocy społecznej, nie wymaga ona wydania decyzji.
 

Świadczenia w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania"


W ramach Programu są realizowane działania dotyczące zapewnienia pomocy w zakresie dożywiania:
- dzieciom do 7 roku życia,
- uczniom do czasu ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej,
- osobom i rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej, a w szczególności osobom samotnym, w podeszłym wieku, chorym lub niepełnosprawnym.
Świadczenia te realizowane są w formie:
- posiłku,
- świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności,
- świadczenia rzeczowego w postaci produktów żywnościowych.
Pomoc ta może być przyznana nieodpłatnie osobom i rodzinom, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 150 % kryterium dochodowego (patrz art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej.

 

Usługi opiekuńcze

Osobie samotnej*, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób a jest jej pozbawiona, przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych.
Usługi opiekuńcze lub specjalistyczne usługi opiekuńcze mogą być przyznane również osobie, która wymaga pomocy innych osób, a rodzina (również wspólnie nie zamieszkująca) - małżonkowie, wstępni (rodzice, dziadkowie), zstępni (dzieci, wnuki, prawnuki) nie mogą takiej pomocy zapewnić.
Usługi opiekuńcze obejmują pomoc w zaspakajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę higieniczną, zalecaną przez lekarza pielęgnację oraz, w miarę możliwości, zapewnienie kontaktów z otoczeniem.
Specjalistyczne usługi opiekuńcze są to usługi dostosowane do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności,świadczone przez osoby ze specjalistycznym przygotowaniem zawodowym.
Ośrodek pomocy społecznej, przyznając usługi opiekuńcze, ustala ich zakres, okres i miejsce świadczenia.
* osoba samotna to zgodnie z art.6 pkt 9 ustawy o pomocy społecznej osoba samotnie gospodarująca,niepozostająca w związku małżeńskim i nieposiadająca wstępnych i zstępnych.

Tryb udzielania usług opiekuńczych.


O pomoc w formie usług opiekuńczych można zwrócić się do Ośrodka Pomocy osobiście lub telefonicznie. Wymagane jest zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia uzasadniające korzystanie z usług i zalecaną przez lekarza pielęgnację. Po zgłoszeniu pracownik socjalny w domu odwiedza osobę oczekującą pomocy w jej mieszkaniu i przeprowadza rodzinny wywiad środowiskowy podczas którego ustalony zostaje zakres usług i wydana na tej podstawie decyzja o przyznaniu usług opiekuńczych. Należy zaznaczyć,że osoba w rodzinie wymagająca opieki i pomocy w pierwszej kolejności powinna oczekiwać jej od osób najbliższych. Procedura przyznawania usług jest taka sama, a ponadto przeprowadzony jest rodzinny wywiad środowiskowy u osób zobowiązanych do alimentacji (rodzice, dzieci).
Rada Gminy określa, w drodze uchwały ,szczególne warunki przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze.
Specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi reguluje Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2005 r.

Zakres usług opiekuńczych.
 

Czynności pielęgnacyjne.
1. toaleta chorego w łóżku
2. pomoc przy kąpieli
3. zmiana bielizny osobistej i pościelowej
4. prześcielenie łóżka
5. zapobieganie powstawaniu odleżyn i odparzeń
6. zgłaszanie wizyt lekarskich
7. inne czynności wynikające ze stanu chorego
8. realizacja recept
 

Czynności gospodarcze.
1. przynoszenie opału
2. palenie w piecu
3. mycie okien (1 raz w kwartale) w pokoju podopiecznego
4. utrzymanie w czystości pokoju podopiecznego, (1 raz w tygodniu)
5. pranie
6. przygotowywanie i pomoc w spożywaniu posiłków
7. zakup artykułów spożywczych i przemysłowych
8. chodzenie na spacery
9. zakupy niezbędnych artykułów na potrzeby chorego
 

Czynności opiekuńcze
załatwianie spraw podopiecznego :
• uiszczanie opłat
• prowadzenie podręcznego zeszytu wydatków
• spacery

 

Zasiłek celowy

Wypłacany jest w celu zaspokojenia niezbędnej (konkretnej) potrzeby bytowej. Zasiłek może być przeznaczony na:
• koszty zakupu żywności, leków, leczenia,
• zakup opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego,
• drobne remonty i naprawy w mieszkaniu,
• koszty pogrzebu,
• bilet kredytowy.

Zasiłek może być również przyznany osobie lub rodzinie, która poniosła straty w wyniku:
• zdarzenia losowego,
• klęski żywiołowej lub ekologicznej.
W tych przypadkach pomoc może być przyznana niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi.

Specjalny zasiłek celowy

Jest świadczeniem przyznawanym na podstawie art. 41 ustawy o pomocy społecznej i może być przyznane w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe w wysokości nie przekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny.
Zasiłek celowy specjalny ma charakter uznaniowy, a zatem przyznanie go zależy od okoliczności sprawy oraz środków finansowych będących w dyspozycji Ośrodka na tę formę pomocy.

 

Zasiłek okresowy

Zasiłek okresowy przysługuje osobie samotnie gospodarującej lub rodzinie, jeżeli ich dochód nie przekracza kryterium dochodowego, a posiadane zasoby pieniężne nie wystarczają na zaspokojenie ich niezbędnych potrzeb w szczególności ze względu na:
• długotrwałą chorobę
• niepełnosprawność
• bezrobocie

Minimalna wysokość zasiłku okresowego wynosi:
• w przypadku osoby samotnie gospodarującej – 50% różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby
• w przypadku rodziny – 50% różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny
Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 20 zł miesięcznie.

Okres, na jaki jest przyznawany zasiłek okresowy, ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy.

 

Zasiłek stały

Zasiłek stały przysługuje:
1. pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;
2. pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.

Całkowita niezdolność do pracy oznacza:
• całkowitą niezdolność do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o całkowitej niezdolności do pracy, lub o całkowitej niezdolności do pracy oraz samodzielnej egzystencji), albo
• zaliczenie do I lub II grupy inwalidów, lub
• legitymowanie się znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności (odpowiednie orzeczenie Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności).

Osoba niezdolna do pracy z tytułu wieku to osoba, która ukończyła 60 lat (kobieta) lub 65 lat (mężczyzna).
Zasiłek stały ustala się w wysokości:
• w przypadku osoby samotnie gospodarującej - różnicy pomiędzy kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 604 zł miesięcznie
• w przypadku osoby w rodzinie – różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie
Kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30 zł miesięcznie.